Techniek moet meer waardering krijgen in de regio

6 oktober 2021

In de spotlight

De vergelijking van de krijgsheer van vroeger en de soldaat van tegenwoordig, is treffend. “Toen was je de held, maar nu krijg je amper waardering.” Peter Huijsmans van Govatech in Halsteren slaakt nog maar eens een diepe zucht. Hij bloeit op wanneer hij vertelt over de technische wereld waarin zijn bedrijf werkzaam is. Govatech maakt onder andere stalen binnendeuren, luchtkanalen en werkt met klimaatbeheersing. Tegelijk is het werven van mensen voor deze sector op zijn zachtst gezegd een uitdaging. Dat hij voor aanvang van ons gesprek nog snel een e-mail verstuurt, tijdens het gesprek gebeld wordt en op kantoor zelf nog iemand te woord staat, zegt genoeg. “Het is druk. Te druk”, aldus Peter.

Respect voor werken met je handen

Het verhaal van Peter snijdt hout. “Te veel werk, te weinig mensen. Het is lastig om de juiste mensen te vinden. We kunnen vaak niet met mensen werken die de Nederlandse taal niet machtig zijn. We vinden juiste communicatie met onze klanten belangrijk en veel boekjes en gebruiksaanwijzingen zijn in het Nederlands.” Daar wringt het gelijk, want mensen die de taal wel machtig zijn, laten zich niet makkelijk verleiden tot een technische job: “Tegenwoordig krijg je, met alle respect, waardering als je achter een computer zit, de hele dag naar een scherm staart, in nette kleding met mooie schoenen loopt en met een auto van de zaak rijdt. Mensen die iets met hun handen maken, krijgen steeds minder waardering.”

Peter krijgt vaak te horen dat mensen geen vieze handen meer willen krijgen en dat ze het gevaarlijk vinden: “Als er een sector is waarin het veilig werken is, dan is dat bij ons wel. Voor een hoogwerker en een heftruck moet je een certificaat hebben. We denken aan bhv’ers en zorgen ook dat het gereedschap waarmee je werkt in orde is.”

Trots en waardering

Het is volgens Peter belangrijk om iedereen erbij te slepen en de mentaliteit te veranderen. Hij ziet daarbij als lid van ons netwerk, kansen voor Samen in de Regio: “Daar doen ze al heel veel, maar het kan nog meer. Ik wil dat jongeren die voor de techniek kiezen trots kunnen zijn als ze iets gemaakt hebben. En ik wil dat ze zich gewaardeerd voelen door hun ouders. We hebben de techniek keihard nodig. Tegenwoordig zit iedereen op z’n telefoon. We zullen op die manier naar de mensen toe moeten gaan. We zullen ze moeten overtuigen met beelden.”

Tegelijk staat Peter ook een beetje met de handen in het haar om iets te doen, want waar moet hij de tijd vandaan halen? “Ik heb het druk, maar ik wil me best ter beschikking stellen om mee te werken aan het populairder maken van ons beroep door bijvoorbeeld een film te maken. We moeten ons meer laten zien, meer aan potentiële medewerkers laten zien wat er bij ons wordt gedaan.”

De vergelijking van de krijgsheer van vroeger en de soldaat van tegenwoordig, is treffend. “Toen was je de held, maar nu krijg je amper waardering.” Peter Huijsmans van Govatech in Halsteren slaakt nog maar eens een diepe zucht. Hij bloeit op wanneer hij vertelt over de technische wereld waarin zijn bedrijf werkzaam is. Govatech maakt onder andere stalen binnendeuren, luchtkanalen en werkt met klimaatbeheersing. Tegelijk is het werven van mensen voor deze sector op zijn zachtst gezegd een uitdaging. Dat hij voor aanvang van ons gesprek nog snel een e-mail verstuurt, tijdens het gesprek gebeld wordt en op kantoor zelf nog iemand te woord staat, zegt genoeg. “Het is druk. Te druk”, aldus Peter.

Respect voor werken met je handen

Het verhaal van Peter snijdt hout. “Te veel werk, te weinig mensen. Het is lastig om de juiste mensen te vinden. We kunnen vaak niet met mensen werken die de Nederlandse taal niet machtig zijn. We vinden juiste communicatie met onze klanten belangrijk en veel boekjes en gebruiksaanwijzingen zijn in het Nederlands.” Daar wringt het gelijk, want mensen die de taal wel machtig zijn, laten zich niet makkelijk verleiden tot een technische job: “Tegenwoordig krijg je, met alle respect, waardering als je achter een computer zit, de hele dag naar een scherm staart, in nette kleding met mooie schoenen loopt en met een auto van de zaak rijdt. Mensen die iets met hun handen maken, krijgen steeds minder waardering.”

Peter krijgt vaak te horen dat mensen geen vieze handen meer willen krijgen en dat ze het gevaarlijk vinden: “Als er een sector is waarin het veilig werken is, dan is dat bij ons wel. Voor een hoogwerker en een heftruck moet je een certificaat hebben. We denken aan bhv’ers en zorgen ook dat het gereedschap waarmee je werkt in orde is.”

Trots en waardering

Het is volgens Peter belangrijk om iedereen erbij te slepen en de mentaliteit te veranderen. Hij ziet daarbij als lid van ons netwerk, kansen voor Samen in de Regio: “Daar doen ze al heel veel, maar het kan nog meer. Ik wil dat jongeren die voor de techniek kiezen trots kunnen zijn als ze iets gemaakt hebben. En ik wil dat ze zich gewaardeerd voelen door hun ouders. We hebben de techniek keihard nodig. Tegenwoordig zit iedereen op z’n telefoon. We zullen op die manier naar de mensen toe moeten gaan. We zullen ze moeten overtuigen met beelden.”

Tegelijk staat Peter ook een beetje met de handen in het haar om iets te doen, want waar moet hij de tijd vandaan halen? “Ik heb het druk, maar ik wil me best ter beschikking stellen om mee te werken aan het populairder maken van ons beroep door bijvoorbeeld een film te maken. We moeten ons meer laten zien, meer aan potentiële medewerkers laten zien wat er bij ons wordt gedaan.”